Maandelijks archief: oktober 2014

TERUG THUIS

Tot mijn grote verbazing is het bijna 3 maanden geleden dat er nog een nieuw blogbericht is verschenen. Tijdens deze 3 maanden hebben we aanvankelijk enorm uitgekeken naar onze vakantie (juli 2014) en vervolgens een intense, verrijkende en vermoeiende augustusmaand in België en Nederland meegemaakt. In september uiteindelijk weer met beide voeten in de Zambiaanse klei en dat is altijd even wennen. Begin oktober nu en de extreme hitte van het einde van het droogseizoen is weer begonnen. Ik dacht dat ik er wel klaar voor was, voor die overmaat van zonneschijn, temeer omdat het hier in juni en juli zo koud is geweest.  En ook vooral na die natte en koude herfstdagen van 8 tot en met 31 augustus (onze vakantie in Europa). Maar toch is het moeilijk te verdragen : elke kleine inspanning kost enorm veel energie en je wordt er ook zo prikkelbaar van.  Kasper heeft nergens last van. Die stond op het warmste moment van de dag daarnet nog te voetballen in de tuin.

2 weken geleden zijn we met het hele gezin gaan logeren in Kampundu, een dorp in de brousse achter ons huis waar we elke dag doorfietsen op weg naar school. Samen met FCE, de organisatie van de school van de kinderen, proberen de dorpelingen wat extra inkomen te genereren.  Een paar maanden geleden is hun ‘guesthouse’ geopend, het mooiste huis van het dorp met buitenkeuken en vuurplaats.  Geen elektriciteit en geen stromend water, dat spreekt, zodat de echte Afrikaanse dorpservaring nog intenser wordt.  Kasper stond meteen te voetballen met de vrienden van zijn klas, Hannah lag op haar bed een boek te lezen en Thomas was enigszins beperkt in zijn bewegingsvrijheid omdat hij weer geen schoenen aan wou en de grond bezaaid lag met kleine doorntjes.  We kregen een rondleiding in het dorp en werden aan alle belangrijke mensen voorgesteld.  Ondertussen werd er voor ons gekookt op de houtskoolstoven buiten, de kinderen konden in de openlucht douche met op het vuur verwarmd water en het grote kampvuur werd aangestoken.  Allemaal erg gezellig, een beetje kamperen op z’n Afrikaans.  Spijtig genoeg kreeg Hannah daarna koorts en bij kaarslicht zoeken naar Panadol en een thermometer is minder idyllisch.  En bij diarree zit je ook liever op een propere WC dan te hangen boven een gat in de grond.  Toch nog een rustige nacht gehad gelukkig.  Weer maar eens beseft hoe fysiek zwaar het is om een Afrikaanse dorpeling te zijn. Zwaar en eentonig.  Wij lagen lekker warm op een matras onder een dik deken en muggennet. In de hut naast ons guesthouse sliepen op datzelfde moment 4 kinderen bovenop opengeknipte maïszakken en onder een dun laken – en ’s nachts is het maar 10 graden.  Altijd weer blij  dan om in mijn eigen huis toe te komen  waar water uit de kraan komt,  je af en toe eens een aflevering kunt zien van ‘Game of Thrones’ en waar je op het gemak op het gemak kunt zitten.

Maandagmorgen in het ziekenhuis : meeting om 8 uur om de week te openen. Onze collega laat ons per SMS weten dat hij vertrokken is op “emergency leave”, 1 van de 100 verschillende verloven die je hier kan opnemen.  Naar de reden van zijn vertrek hebben we het raden, dat het dan ineens veel drukker wordt in het ziekenhuis is al meteen duidelijk.  De clinical officer die de HIV-patiënten moet zien is diezelfde ochtend met spoed vertrokken naar Ndola omwille van persoonlijke motieven en heeft toestemming gekregen van zijn collega’s – die daar helemaal geen bevoegdheid voor hebben.  De fysiotherapeut is geen velden of wegen te bespeuren, die ligt waarschijnlijk nog te slapen (doet ze vaak ook op de massagetafel).  Het hoofd van het lab heeft nagelaten om de bloedanalyse-machine regelmatig schoon te maken dus die is nu plots kapot.  Spijtig genoeg heeft datzelfde hoofd nu “local leave” en is onbereikbaar.  En de neef van de anesthesist is overleden dus deze laatste moet een begrafenis regelen en zal de volgende 5 dagen  niet in het ziekenhuis zijn. Zucht, en dit is nog maar het begin van de week.  Beste vrienden en sympathisanten, prijst u allen gelukkig met uw collega’s, er zijn plekken waar het moeilijker, excuseer, uitdagender werken is.

IMG_1381
Guesthouse in Kampundu
IMG_1379
Super-de-luxe slaapkamer
IMG_1380
Stromend water maar je moet er even voor lopen
Advertenties